> >
> >Bir gün susmayı öğrendim. Öyle bir sustum ki belki sonsuza kadar
> >susacaktım. Çünkü susmak benim küçücük dünyamda babamla kurduğum iletişim
> >tarzıydı. Babam akşamları eve yorgun dönerdi. Ben bütün gün evde sıkılır
> >.Daha o kapıdan girer girmez boynuna atılır onunla oynamak isterdim. Babam
> >sarılır, öper sonra da, hadi odana git, derdi. Yemek hazırlanınca annem
> >çağırır bu defa masada bir araya gelirdik babamla.Onlar annemler konuşurken
> >ben araya girer, sesimi duyuramayınca da bağırırdım. Babam
> >sinirlenir,'Bütün gün insanlara kafa patlatmaktan bunaldım, birde sen
> >kafamı ütüleme!' derdi. Annem de 'Bütün gün zaten seninle uğraştım, bir
> >çift laf da mı konuşturtmayacaksın babanla?' diye çıkışır, beni odama
> >gönderirdi. Çaresiz bir şekilde boynumu büker odama yani hapishaneme doğru
> >yol alırdım. Babam arkamdan, 'Bizim bir odamız bile yoktu, her şeye
> >sahip,hâlâ ne istiyor anlamadım.' diye bağırmaya devam ederdi. 'Keşke benim
> >de bir odam olmasaydı, keşke bizim de evimiz bir odalı olsaydı da hep
> >birlikte otursaydık' derdim içimden; ama yüksek sesle söylemeye cesaret
> >edemezdim. Yemekten sonra babam kanepeye uzanır, eline kumandayı alır,
> >televizyon seyrederdi. Beni yanına çağırır biraz severdi. Onun izleyeceği
> >önemli bir şey varsa beni adeta yerimden bile kıpırdatmazdı. Azıcık hareket
> >edip koşup oynamaya çalışsam oda hapsim yeniden başlardı. Bir gün anladım
> >ki susunca babamla daha iyi anlaşıyoruz. Bu defa susarak yapabileceğim
> >oyunlar geliştirmeye başladım. Önce resim yaparak başladım işe. Babam
> >çizdiğim resimleri çok beğeniyor; 'Bak, böyle uslu uslu oyna işte.'
> >diyordu. Babam bazen göz ucuyla bakıyor, resimle ilgili bir şey sorsam
> >afallıyordu. Ama bana kızarak beni artık odama göndermiyordu. 'Son günlerde
> >ne de akıllandı benim kızım.' diye komşulara anlatıyordu annem halimi.
> >Resimlerim arttıkça ortalık dağılmaya başladı. Annem 'Odanı topla!'diye
> >odama kapattığında işe nereden başlayacağımı bilemiyordum. Ben bunlarla
> >uğraşırken zaman geçiyor; ama odamı toparlamayı beceremiyordum. Annem odama
> >gelip 'Bak sana resim yapmayı yasaklayacağım.' dedi bir gün. Susuyor olmamı
> >usluluk olarak değerlendiren ailem resim yapmayı da elimden alırsa ben ne
> >yapacaktım?Bu düşüncelerle bir aile tablosu yaptım. Babam eve gelince uygun
> >zamanı kolladım. Her zamanki gibi yemekler yendi, odaya geçildi. Babam
> >oturur oturmaz çizdiğim resmi getirdim. Babam baktı. Hım, dedi 'Çok güzel
> >olmuş.Bu adam benim herhalde.' dedi. Ben 'Hayır o adam değil, bu çocuk
> >sensin.'dedim. O 'Hayır, bu adam benim,bu çocuk sensin, bu küçük kız da
> >arkadaşın.'dedi. Ben yine 'Hayır, o büyük adam benim, bu küçük adam sensin,
> >bu küçük kız da annem.' dedim. Babam benimle uğraşmaktan vazgeçip: 'Peki
> >neden bizi küçük çizdin?' dedi. Heyecanla başladım anlatmaya.Ben büyüyüp
> >adam olacağım. İş bulup çalışacağım. Siz yaşlanıp küçüleceksiniz. Beliniz
> >bükülecek, komşumuzAhmet amca ile Ayşe teyze gibi küçücük kalacaksınız. Ben
> >işten geldiğimde yorgun olacağım. Siz benimle konuşmaya çalıştığınızda
> >işyerinde kafam şişmiş olacağından sizi duymayacağım bile. Siz benimle bir
> >şeyler paylaşmak istediğinizde 'Hadi odanıza çekilin de kafa dinleyeyim.'
> >diyeceğim. Ve bir de bağıracağım 'Her şeylerini alıyorum. Sıcacık odaları
> >da var, daha ne istiyorlar' diye. Annemle babamın gözleri fal taşı gibi
> >açılmıştı. Duyduklarına inanamıyorlardı. Bana sarılıp beni öyle içten bir
> >okşayışları vardı ki sonsuza kadar konuşsam hiç bıkmadan dinleyecekler
> >gibiydi ……… Farkında' Olmalı İnsan...Kendisinin, Hayatın Olayların,
> >Gidişatın Farkında Olmalı Ömür Dediğin Üç Gündür, Dün Geldi Geçti Yarın
> >Meçhuldür, O Halde Ömür Dediğin Bir Gündür, O Da Bugündür
> >
> > [/bgcolor]

saol eline sağlıkk

Gerçekten Çok Güzel bİR yAZI  +

		Alıntı:			MaJöR tarafından gönderildi.
	Gerçekten Çok Güzel bİR yAZI  +

Aferin nice replere