Resimlerin Görüntülenmesine İzin Verilmiyor
Resimleri Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap
Sessizlik Özümde Var..
Kimseye bakmaksızın,kimseyi duymaksızın ve kimse beni duymadan yaşamaya devam ederken hergün türlü türlü şey aklımı ve midemi bulandırmakta...kimsenin umrunda olmayışım-yada benim öyle sanışım yada buz gibi gerçek bu-sorularımı içimde üretip yine kendime pazarlayışım,cevapları içimde arayışım bunlar beni o kadar yormaktaki ne ben kimseyi görebiliyorum ne de kimseye kendimi ifade ederek kendimi gösterebiliyorum...hayat,içinde soluduğum şu hava artık o kadar daraldıki ne içimde kendime sığıyorum ne de soluduğum şu hava beni kendine kabul ediyor..hayatın önemi benim için bu kadarken ne umudum var iyi bir geleceğe dair ne de umrumda olan sevdiklerim..ben tek başıma oturmuş düşünürken kendimi kendi içimde konuştururken ne başkasına ihtiyacım var ne de başkasının bana..ihtiyacım olan tek şey sessizlik içimdeki sesi daha iyi duyabilmek için...ne kendimdeyim ne başkasında.Sadece nefes almaktayım tek bildiğim;nefes aldığım sürece ne kimsenin umrunda olurum ne de kimse benim umrumda olur...sonuçta yaşamak denilen olgu bu, ya kendindesin ya da bir yerlerde boğulmamak için çırpınmaktasın...
                                                           

                                                                               Saygılarımla...

 

çok gsel saol pylaşm içn..