"İnsan kendisine rağmen yaşayamaz/kalbimiz beyaz derken biz siyah diyemeyiz," Attila İlhan, "Hannelise"

Beynimiz ruhumuzun oyun alanı gibidir. Orada bazen çok güzel oyunlar oynanır, insanlar gelir geçer; biz de onları izleriz. Bazen izlemekle kalmaz yanımıza gelmelerini bizi sevmelerini isteriz. Bu bazen gerçekleşir. Gerçekleşir, ama bir gün bitebilir de. Bitebileceğini de en baştan düşünmek gerekiyor. Kötü biterse sorun olmaz da, iyi biterse biraz sorun çıkabiliyor. Eminim buna kimse hayır demeyecektir. İçlerinde çok büyük sevgiler olsa bile bir araya gelemeyen insanlardan bahsediyorum. Onların her zaman acının en gerçeğini çektiklerini düşünmüşümdür. Her zaman saygıyla anılmaları gerektiğini de.
Pek çok filozof başkalarıyla birşeyler paylaşmanın en güzel yolunun yalnızlık olduğunu söyler. En üretken zamanlarımız yalnız geçirdiğimiz zamanlardır. Kimi insanlar yalnız kalmadan yemek bile yapamazlar. Ama pek çok insan da yalnızlıktan hoşlanmaz. Tek başına bir-iki saat bile geçiremeyen insanlar tanıyorum. Yalnız kalmak istiyorum derseniz, muhtemelen etrafınızdaki insanlar tarafından yanlış anlaşılırsınız. Altında mutlaka başka şeyler aranır, bozulurlar kırılmasalar bile.
Eğer benim gibi yalnızken yapacağı işleri çok olan biriyseniz yalnız kalmak istediğiniz söyleyemez bir sürü bahene üretmek zorunda kalırsınız.
Yalnız kalmanın karşıtı, başkalarına bağımlı olmak gibi anlaşılır. Ki, bu doğrudur. Eğer yalnızlıktan korkuyor ve etrafımızda birileri olmadan yaşayamıyorsak bir türlü bağımlılık geliştirmişiz demektir. Tedavi gerekir mi onu tam olarak bilemiyorum. Ama bir tercih meseleri olarak bakmak gerektiğini düşünürüm her zaman. İster kalabalık olursunuz ister yalnız. Ama şunu bilmek gerekir; insan çoğu zaman kendini dinlerken başkalarını duyar. Başkalarının söyledikleri dönüp durur kafasında. Kendi meselelerimizden çok başkalarının sıkıntılarına üzülürüz.
Ama en sonunda kendimizle kaldığımızda, hep düşündüğümüz şey aynıdır. En azından bir süre. Acaba yalnız kaldığıma değecek mi?
Kendileriyle geçirdikleri zamanı iyi değerlendirenler mutlaka bundan karlı çıkacak. Bu zamanı kötü kullananlarsa ömür boyu mutsuz kalacak...

Unutmayın, bir yalnızlıktan gidilir kalabalığa"

Avni Kantan