
Acısını kağıda dökemediğim bir sen varsın.Düş olmaktan bile korkup, hiçbir sabah uykudan korkuyla sıçrayarak uyandırmadın beni... O yüzden hangi anlam yüklendiğini bilemem o yüzden yoramam seni...
Sana anlatsam seni, ki; kendime bile itiraf edemem kalemim sayesinde
Korkarım kırmaktan
oysa sen; benim yüzümden hiç kırılmadın ki!
Bakmak isterdim en çok gözlerine
en çok hangi derinliklerde sakladığını düşündüm umutlarını
birgün avuçlarına sığdırıp bana göster olur mu?
Ben seni hiç yazmadım sana
oysa bilmeyede hakkın vardı hani
görmeliydin
kim dost,
kim düşman,
kim aşık sana.
Ama korktum işte o kaşlarının arasındaki mesafe daralır diye.
Ne sevmek kolay seni nede silmek.
Ve ben hangisi için çaba harcasam, yine bana kalıyor düş kırıklıklarım.
Belki beceriksizin biriyim ben.
Öyleki; ardımda seni bırakma korkusu var ya; o yüzden ölemem bile.
Nasıl anlatsam sana bilmiyorum.
Hangi sözcüğün anlamı senin tam karşıtın bilmiyorum
Yolumu bulamıyorum sevgili.
Bir kavşaktayım hala
ve hiçbir yol ne yaşama nede ölüme götürmüyor beni.
Belki bir yalandın.
Kendime söylediğim en dürüst yalan
Nasıl mı?
dinle bak;
ACISINI KAĞIDA DÖKEMEDİĞİM BİR SEN VARSIN DEMİŞTİM YA; YALANDI YALAN!"