Sonbaharda rüzgara kapılıp aşık olduğu o daldan koparılan bir yaprak gibiyim... Rengim soldu... Artık kendi isteklerim yok... Güneşe dönmüyorum örneğin... Rüzgar ne tarafa eserse oraya doğru gidiyorum... Tekrar canlanmam için önce o yalnız yaprak gibi toprağa karışmam lazım... Belki ancak o zaman yani yeniden doğduğumda yeniden sana aşık olabilirsem işte o zaman geçmişte yaptığım hataların hiçbirini bir daha asla ama asla tekrarlamam... Ve mevsim sonbahar olunca rüzgar ne kadar kuvvettli eserse essin beni senin kollarından başka bir yere asla götüremez... Buna asla izin vermem eğer BENİ YENİDEN SEVERSEN...