Yüzünden Hatıra Bir Eylül Kaldı Bende
Kırkımı devirdim devirdim yirmi sonbahar kez
Geleceksin diye bir önür adadım yollara
Bekleyişlerle geçti gençligim
Tükendim,tükendim,artık gelme
Kurudu adına diktiğim çiçekler
Adını verdiğim bebekler eskitti gelinliğini
Çıkamadım içinde bıraktığın sonbahardan
Yüzünden hatıra bir eylül kaldı bende
Büküldü belim,çürüdü içim.
Yirmi mevsimdir,ürperdiyor bütün gidişler beni
Saymıyorum içinde sen olmayan gelişleri
Yirmi senedir.
Bütün ayrılıklar birkez daha alıp götürüyor benden seni
Eski bir alışkanlıkla çift söylüyorum çayları
Denizi taşlıyorum
Yaprak,yaprak düşüyorum hayattan,çürüyorum
Ödünç yaşıyorum aldanma gülüşüme
Bunca yanlızlıktan geriye
Ertelenecek bir hayat kalmadı bende
Artık hiç bir yemin ikna etmiyor beni
Dokunamıyorum saçlarıma dolan aklara
Ne ölmek korkusu ne yaşamak kaygısı
Ne yaşamaya ehilim ne de ölüme kefil
Söz vermiyorum hayata
Konuşmuyorum ürpermiyor içim eskisi gibi
Dilim kavrulmuyor sarmıyor yaşamak beni
Gitttin
Eylüldü,yağmurdu biraz
"Kahrolsun" yazıyordu bütün duvarlarda
Kahroldum bütün kovuşmaları alıp gittiğin günden beri
Gittin
Mutlu olmak umudu kaldırıldı benden
Ömrüme bahane bütün ihtimallerden
Hep eylülü denedim yirmi sonbahar kez
Olmadı tutmadı dileğim
Tükettim ömrümü sana değmez bir kederle
Atamadım
Yüzünden hatıra bir eylül kaldı bende
SF AnaSayfam Yap
Sık
Kullanılanlara Ekle
